PUTHJA E ZEZE


PUTHJA E ZEZE

nga ROLAND GJOZA

Askush nuk te pret ne Nju Jork.Je si ne nje ring.Manhatani eshte nje ring.Ha ca grushte te forte dhe je ne gjendje nokdauni.Nuk po merrja dot nje cek.Nuk po me ecte.Aq shume me pelqente te kisha ne dore nje cek,sa ne cdo bisede,mu be zakon te pyesja per cekun.Kaloi muaji i pare pa pune.I dyti,i treti,parate e shtepise qe kisha shitur ne Tirane po pergjysmoheshin.Me hyri paniku.U treta e u shemtova,me rane faqet,floket mu thinjen,filloi pagjumesia dhe harresa.E gjeja veten duke perseritur po ato gjera.Humbi perkorja dhe finesa.Zeri i dyte mu largua.Me lane gjerat gjer dhe manierat e imta qe i kriposnin pak castet e jetes sime.Po vinte neveria.Mjaft!A kthehemi mbrapsht? Ku te shkojme? Po,vertet,ku te shkojme? A ishe ti qe mburreshe;ia hodha,po shkoj ne Amerike?Po,ke te drejte,une u mburra,madje thashe se nuk do te kthehem me.Ne Amerike ka nje shprehje,qe besoj ka dale nga emigrantet, Take it easy,qe perkthehet,merre lehte.Po ishte krejt e pamundur,nuk e kisha veten ne dore.

Kerkoja pune,nje pune cfaredo,po njerezit vetem me degjonin te qete,pinin kafe dhe cigare.Sot luan Milan Mancester.Do te grumbullohemi te kafe Roma,po ti do te vish?Doja te therrisja,Ej,me degjoni,une kerkoj nje pune,se po me mbarojne parate.Me thoni, ju lutem,ku te mbytem?Te kafe Roma,ne oren dy..

Ne Nju Jork nuk te japin informacion.Ku te paraqitem,zoterinj?Te kafe Roma.A ka ndonje zyre ku mund te marresh ndonje informacion te thjeshte per pune?Te kafe Roma.Atje shkova,te kafe Roma.Ishte e shtune.Prit,me thane.Prita.Ne oren dymbedhjete te nates,u thyen shishe birre, u kercye mbi tavolina,u shane,u rrahen,dikush qante,njeri beri shurren ne mes te lokalit.Dollaret derdheshin lume.Dollaret e nje jave pune.Dollari eshte jeshil si vreri,kur s'ke c'te nxjerresh me.

Ne Nju Jork nuk merret njeri me ty.Ika.Ne kafe Roma u bera si i shtepise..Kam nje enderr,i thashe dikujt,te prek nje cek.Ai nxorri kuleten nga xhepi i pasme i xhinseve dhe me la ne dore nje cek.Ky eshte,tha.Shiko sa marr une.630 dollare ne jave.O,merrke shume.Hyj te mesataret.Nuk jam i kenaqur.Po une qe s'marr asgje.?Epo,Amerika eshte me te ecur,burre i dheut.Ketu ka nje shprehje;Te marrte me te mire Amerika.Ata qe s'i merr me te mire,kthehen mbrapsht.Une jam bere per te qare hallin,i thashe,s'kam me para,do te kerkoj borxh.Po ne Nju Jork nuk te japin borxh.Eshte e vertete?Nuk e di.Sa muaj u bere pa pune?Kater muaj.Do te te lene nje vit pa pune,do te te lene te zvarritesh si qen.Te vuash edhe ti si te tjeret.Ky eshte nje rregull i ashper,po,ama, eshte nje rregull i drejte.Ke shkuar te mjeku?Jo.Akoma s'i ke marre ilacet?Jo.Po si rri pa ilace?Do te cmendesh vertet?Merr ilacet,se perdryshe do ta hash.Ti, tani , i dashur,zere se je shtruar ne nje pavion te cmendurish.Ti qofsh.As kete s'ta kane thene?Jo.Te pashpirtet.Ne Nju Jork nuk i vjen keq njeriu.O zot,o perendi,mos m'i merr mendte.630 dollareshi me shikonte nga lart poshte me nje ndjenje te sigurte per veten.Kushedi si i dukesha,se ai po me shikonte me njefare dhimbjeje.Une s'te rregulloj dot nje pune.Kam paguar 3000 dollare per te siguruar kete pune.Pastroj kater kate te nje gratacieli.Supervajser kam nje nga Mali i Zi,ai mi perlau parate,tani e ka rritur gjoben,kerkon 5000,po s'eshte per ty.Ai qe te rekomandon do 2000 per vete,pra behen 7000.Je ne gjendje te paguash?Jo.Sigurisht qe jo.E vrane nje supervajzer,se u tregua maskara.Mori parate,e la nj fakir te punonte dy muaj dhe e fajri,pra,e hoqi nga puna.E kishte bere kete marifet me tete shqiptare.E gjeten copa copa te paketuar brenda ne garbixh,ne plehra.More vesh?Une dridhesha,me vinte si te fiket.U mbulova nga djerset.C'pate?Merr urgjentisht ilacet.Tre vjet keshtu do te vuash.Tre vjet,me e pakta,se vazhdon dhe pese e gjashte vjet.Duhet te durosh.Pastaj,pasi te behet lekura si sholle kepuce,s'ndjen me asgje,s'heq e s'vuan,ke mbaruar me te gjitha,e merr jeten si te vjen dhe vidha,ajo vidha qe rri shternguar,te eshte spanuar,paraja para,femijet me shkolla te mira,ti qyqar,s'ecen me me kembet ne toka,po me kembet lart nga dielli,i qeshur,me i lumtur se nje reklame per breket e banjos,i shendoshe dhe buzagaz sic i ka hije nje amerikani.Kjo te pret.O zot o perendi,ky eshte fundi,po une ende s'kam filluar,jam pa pune.Une s'te ndihmoj dot,sic ta bera te qarte, duhen 7000 dollare,po edhe kjo eshte e rrezikshme,sepse..te paketojne,burre i dheut.Pikerisht aty ne kafe Roma qelloi nje nga ata qe lindin me talentin per te ndihmuar te tjeret.Keta njerez jane te rralle,i quajne zakonisht te leshte dhe s'gezojne fort personalitet,ngaqe prishin rregullat e 7000 mijesheve.Ai me tha me thjeshtesi duke me habitur pa mase.Eshte nje vend bosh ne nje Makdonald ne Manhatten.Porter.I ke letrat?Po.Menaxheri eshte shqiptar.Shko takoje sa me pare.Ai punon nga mengjesi ne mbremje dhe fle atje ne Mekdonald,ne bezme,bodrum.Lus zotin te kesh fat.Une si di rruget,i thashe.Mos u shqeteso,po te coj une.Faleminderit shume.S'ka gje.Hyme ne metrone e Nju Jorkut,ne rrjeten e merimanges,ne rrjeten e nje merimange te vjeter,qe te ha e te grin me shkaterrimet dhe pisllekun kuterbues dhe, pasi nderruam pese trena,mberritem ne Time Square,zemren e Manhattenit.Menazheri shqiptar qe shume i pashem,i qete,serioz.Ai me pranoi menjehere.Ke fat,me tha,ai qe prisja s'ka mberritur ende,fitove ti.Ne Nju Jork s'ka kohe.Neser ne 7 fiks ne pune.Kur them fiks,fiks,shqiptar.Asnje minute para,asnje minute prapa.Ndryshe fluturon.

Nuk fjeta.Shikoja harten.U nisa tri ore perpara.Nju Jorku eshte qyteti gjigant qe s'fle.Po njerezit,ama,flinin neper trena.7 milion njujorkeze udhetonin nen toke njekohesisht me mua bashke me gjumin e tyre te nderprere neper stacione.U nisa me trenin M nga Metropolitan Avenue,zbrita ne Myrtle Avenue.Prita pese minuta ne stacionin ajror mbi rruge.Shikoja pellumbat qe benin dashuri.Mora trenin J.Zbrita ne Esseks,pashe dy amerikano latine qe kendonin me kitarre tango te vjetra.Prita shtate minuta ne kembe i mbeshtetur ne nje kolone me pllaka te bardha.Nju Jorku eshte i bukur.Isha ne barkun e merimanges,nje bark i zbrazet plot drita.Ky stacion eshte rikonstruktuar, te ben pershtypje pastertia dhe ndjehet parfumi i grave.Amerikanet vene shume parfum.Erdhi treni F.Hipa me te shpejte dhe zura nje vend.Gazeta,libra te harruar mbi ndenjese.Dua te marr nje liber,po s'kam kohe,se stacioni tjeter vjen shpejt dhe koha ketu iken sikur e ndjekin.Mberrij ne Union Square,14 strit.Ketu me pret nje rremuje e madhe.Eshte nje nga nyjet me te rendesishme te metrose.Pikerisht ne kete vend takohen pjesa me e madhe e trenave.Pertoke shesin kaseta me filma.Nje kinez i bie lutes,nje vegle popullore,plot me gdhendje fantastike.Ai merr nga une nje dollareshin e pare.O zot,me co ne vend ne oren e caktuar.Ne kaosin e Sheshit te Bashkimit,e humba fillin.C'tren do te merrja?Sheshi i Bashkimit u be Sheshi i Ndarjes.Ketu marr trenin 5,up toun,qe te con lart,ne pjesen veriore te Manhatenit.Mberrij ne 59 strit,ne Levingston Avenue,zbres me nje mbrese deshtimi.Kam gabuar.Jam prane Central Park.Duhet te kisha zbritur ne Grand Central,ne 42 strit.Kthehem mbrapsht dhe mberrij perseri ne Union Square.Po pse ketu?Me kapi paniku.Mund te kisha zbritur ne 42 strit.Pastaj te merrja B,D,V,oseV.E kisha humbur.Nxorra harten,po s'kuptoja asgje.U ula ne nje stol dhe mblodha veten.Prane meje ,nje vajze e bukur bionde lexonte nje roman bestseller.Amerikanet nuk te shikojne ne sy dhe ti s'duhet t'i shikosh.Bukuria e saj e paster ala Hollivud ma mori mendjen fare.U ngrita dhe vrapova.Ne vend qe te merrja trenin F,D,B,ose V,mora serish 5,po kisha mendjen qe te zbrisja ne Grand Central,42 strit.Atje ishte katrahure e vertete.Merimanga e vjeter 100 vjecare,kishte dale per gjueti.Miliona viktima ne barkun e saj.Nje nga ata isha dhe une.Nxitonim te perfundonim ne barkun e saj te pafundme,nxitonim per tu ngrene.U shikoja njujorkezeve vetem tabanet e kepuceve,me thembrat e pangrena,qe tregonin mireqenie,xhepat e fryre,u pikasja gjithashtu dhe lehtesimin e madh qe ndienin teksa flakeshin si jashteqitje plot gas dhe serish vraponin sikur i ndiqte dikush nga pas.O zot,c'trullosje,s'dija ku isha.Harrova ku po shkoja.U ula perseri ne nje stol te ndyre ku flinte nje homles.Ai kishte vene biblen si nenkrese.Ishte pjekur me Krishtin.Une po shkoja te filloja punen e pare dhe ndieja ankth, emocion, mundim,gati lumturi qe do te filloja nje pune dhe do te merrja nje cek.Krishti eshte me homlesin,mendova,Rokfelleri eshte me mua.Homlesi flinte,une vrapoja.Ora ishte gjashte e dyzete.Ku shkoi kaq shpejt,mos ishte koha e shpirtrave kjo,qe rreshqet tinezisht dhe s'te pyet.Po me linin fuqite.Te lutem Amerike,me merr me te mire.S'kam bere asgje te keqe,vec ca vjershave qe s'mi lexon njeri.I vetmi mekat.Ma fal kete mekat.Trenat vine njehere ne dhjete minuta,te pakten treni qe pres une,treni 7.Ai s'po vjen.Po erdhi tani,une kam kohe te mjaftueshme,po jo te tepert.Mund te mberrije pese minuta perpara.Nuk eshte keq.Treni s'po vjen.Kam dhe nje cope rruge per te vrapuar.Ai po vjen,me shpejtesi si prej akulli.Vjen dhe s'vjen,si per t'u tallur.O zot,pse s'fjeta sonte ne nje stol metroje si ai homlesi?Me ne fund treni 7 erdhi.Dridhesha i teri.U hap dera automatike me ngjyre argjendti dhe prita te dilte turma e njerezve.Kur u bera gati te vija kemben ne te,nje vajze e zeze perplot bukuri bishe dhe ajri te savanave te Afrikes,parfum trulloses lektises dhe seks te bujshem qe po shkrumbohej nga flaket,i zgjati buzet e mishtorme nje djaloshi te zi me kacurrela dhe sakaq u mberthyen te dy aty te dera,ngjitur me mua,qe doja te hyja brenda ,por s'po s'hyja dot.Ishte nje puthje e zeze qe kishte nje bukuri te mahnitshme.Ai i vuri doren prapa te bythet e kercyera dhe ajo iu dha me dhimbjen e thelle te dashurise qe s'do te ndahet per asnje cast.Ajo po e tepronte,ai u terhoq pak prapa,po ajo i futi doren poshte dhe ai i u dha si i mrekulluar.Dyert u mbyllen dhe u hapen serish.Ne ate katrahure te Grand Central,ajo puthje qe me la pa mend,kerciti per te fundit here me nje pasion pervelues te nates afrikane kur luanet shkojne pas luaneshave nen shiun e zjarrte te yjeve.Dera u mbyll para syve te mi.Djaloshi brenda,ajo jashte,une ne kembe duke mos dale ende nga ajo puthje e zeze,me nje parfum shkrumbi te Afrikes qe digjet.Une gomari ,ndieja ende poezine,qe po me merrte me qafe.Kur u kujtova per trenin qe me iku,gati sa s'qava nga deshperimi.Ora ishte gjashte pa dhjete.Ndieva nje si thike ne bark.I hipa trenit tjeter,me tronditjen e puthjes se zeze,dola nga dera i pari dhe ia dhashe vrapit neper Time Square.Mberrita atje ne shtate e kater minuta.Hyra brenda.Pse ta fsheh,puthja e zeze me ndiqte si tundim i djallit.Menazheri me pa,ma beri me shenje,shko,une u ktheva dhe ika.Kisha humbur punen per kater minuta, aq sa zgjat nje puthje. Nje puthje e zeze.

No comments: